KATALOG - WIDEOSFERA - KSIĘGOSFERA - LINKOSFERA - INFOSFERA - MIASTOSFERA - SŁOWOSFERA

PRZYJEMNOŚĆ CZYTANIA: Dwanaście stacji poetycko-ironicznych

11 maja 2005 r. w czytelni OBP odbyło się spotkanie autorskie z Tomaszem Różyckim, laureatem Nagrody Fundacji Kościelskich za poemat "Dwanaście stacji"
Spotkanie poprowadził Sławomir Kuźnicki.

W czytelni OBP
Z Tomaszem Rózyckim rozmawiał Mirosław Dragon (NTO - 7 Dni nr 18, 13 V 2005 r.)
Tomasz Różycki (z lewej) i Sławomir Kuźnicki

Opolanin Tomasz Różycki (ur. 1970), jest autorem czterech tomików poetyckich: "Anima", "Chata umaita", "Świat i Antyświat" oraz "Vaterland". Utwory z tych tomów zebrano w książce "Wiersze" (2004 r.)
Poemat "Dwanaście stacji" to pełna humoru i nostalgii podróż w przeszłość i afirmacja barwnych tradycji Śląska. Bohaterowi książki zostaje powierzona misja, w związku z którą musi odwiedzić licznych członków rodziny. Jego wyprawa okazuje się podróżą nie tylko w przestrzeni, lecz także w czasie - powrotem do magicznych miejsc, przedmiotów, smaków i tajemnic dzieciństwa.
(z okładki)
[dodane 2 V 05, 29 IX 04]


Tomasz Różycki: AnimaAnima / Tomasz Różycki. - Kraków : Zielona Sowa : Studium Literacko-Artystyczne przy Instytucie Filologii Polskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego, 1999. - 45, [3] s. - (Biblioteka Pisma Literacko-Artystycznego "Studium"; t. 16)
300-081451, sygn. 82-1

Tomasz Różycki: Chata umaita Chata umaita / Tomasz Różycki. - Warszawa : Lampa i Iskra Boża, 2001. - 48 s.
300-081450, sygn. 82-1


Tomasz Różycki: Świat i Antyświat Świat i Antyświat / Tomasz Różycki. - Warszawa : Lampa i Iskra Boża, 2003. - 63 s.
300-081446, sygn. 82-1
Tomasz Różycki: Dwanaście stacji : poemat. Proj. okł. Olgierd Chmielewski Tomasz Różycki - bibliotece Dwanaście stacji : poemat / Tomasz Różycki. - Kraków : Znak, 2004. - 139, [4] s.
300-081447, sygn. 82-1
Był marzec, bardzo ciemny i bardzo szalony, taki, jakie bywają
często w tej części Europy nad Odra, w przedwcześnie poszarzałym
[mieście,
które nazywało się Opole, po niemiecku Oppeln.
To miasto, choroba moja! Prątek czarnej żółci, smutny tumor
rozrastający się w duszy - jakże cię nienawidzę, miasto!
Zostawić cię, wyjechać, opuścić na zawsze! Namolny
koszmarze, potworze bez duszy, bez twarzy zarazku!
Zgiń, przepadnij, zty duchu, smogu marnych życzeń,
porzuconych planów, marzeń, przekleństwo każdego ranka,
przepadnij na wieki! Ach, miasto - to miasto,
wszelkich mych uniesień świadek i mych zgryzot!
Miasto-Bohater, odznaczone po trzykroć Śląskim Orderem [Błyskotliwości
i dwakroć Medalem Miasta Stu Banków i Jednej Księgarni!
Miasto o Wapiennym Licu, położone w Kotlinie
Siedmiu Cementowni, gdzieś na granicy pomiędzy Durnym
oraz Polnym Śląskiem, na Śląsku zwanym czasami Podolskim,
z uwagi na dużą liczbę ekspatriantów, nad zaczarowaną,
gęstą rzeką o barwie sinobrunatnej, z pięknym rtęciowym poblaskiem
w te dni pogodne, nad spienioną rzeką, po której pływały
fantastyczne mazutowe figury, a detergentowe piany
opatulały przęsła mostów i oblepiały idących górą w spacer [przechodniów;
nad niezgłębioną rzeką, zamieszkaną przez rzeczne potwory,
wodniki, rybole i zmutowane karpie.[...]

("Dwanaście stacji" - fragment książki)


Nagrody Kościelskich są przyznawane od 1962 roku przez Fundację im. Kościelskich, jedną z najstarszych polskich instytucji kulturalnych, działającą w Genewie. Laureatami tego wyróżnienia byli m.in.: Sławomir Mrożek, Zbigniew Herbert, Jarosław Marek Rymkiewicz, Stanisław Barańczak, Stefan Chwin, Paweł Huelle, Jerzy Sosnowski.
Link przy okazji:
Nagroda Kościelskich
www.koscielscy.pl

POWRÓT



Copyright by Oleska Biblioteka Publiczna